Ocet jabłkowy

Ocet jabłkowy jako eliksir życia

jabłka czerwone2
Ocet jabłkowy jest nie tylko dodatkiem smakowym, ale także lekiem.

Ocet jabłkowy ma bardzo korzystny wpływ na zdrowie człowieka. Dowodem na to są nie tylko praktyki związane ze stosowaniem go jako leku w czasach starożytnych (wspominał o nim m.in ojciec medycyny, Hipokrates) i w medycynie ludowej, ale także badania naukowe.

Lekarze i naturoterapeuci rekomendują go jako naturalny środek o korzystnym działaniu, głównie ze względu na dużą zawartość potasu, wapnia, fosforu, magnezu, krzemu, żelaza i sodu. W occie jabłkowym jest około 20 najważniejszych substancji mineralnych i mikroelementów, a także kwasy octowy, mlekowy i cytrynowy, pektyny, enzymy, fitozwiązki i aminokwasy.

Coraz więcej osób, w tym dietetyków, zachęca do spożywania octu jabłkowego jako suplementu diety.

Ocet jabłkowy i ilość potasu

Niedobór potasu pozwala rozpoznać następujące objawy:

  • osłabienie świeżości psychicznej, mamy trudności w podejmowaniu decyzji, osłabienie pamięci, wrażliwość na zimno, zimne nogi i ręce,
  • podatność nóg na odciski, twardnienie skóry na podeszwach,
  • skłonność do zaparć,
  • podatność na przeziębienia i choroby infekcyjne,
  • brak łaknienia, nudności z wymiotami,
  • trudności w leczeniu ran, często swędzi nas skóra,
  • psucie zębów, zapalenie dziąseł,
  • występowanie pryszczy na skórze,
  • drgawki powiek i kącików ust,
  • częste i bolesne skurcze nóg w nocy,
  • utrudniony wypoczynek, jesteśmy w stanie stałego napięcia nerwowego, coraz gorzej śpimy,
  • bóle w stawach, rozwija się artretyzm.

Człowiek starszy potrzebuje dwukrotnie więcej potasu w postaci miodu, świeżych warzyw i owoców, jabłek lub octu jabłkowego. Dzienne zapotrzebowanie na potas można pokrywać jedząc paprykę, popijając ocet jabłkowy z miodem i przegotowaną wodą, popijając soki – winogronowy, jabłkowy czy z czarnej porzeczki. Ocet jabłkowy ma wszelkie właściwości lecznicze jabłka.

Zalety octu jabłkowego

Dzięki kwaśnemu pH ma właściwości antybakteryjne i antygrzybicze. Podobnie jak sok z cytryny, który mimo, że kwaśny to alkalizuje organizm – ocet jabłkowy również pomimo kwasowego pH działa podobnie, a to dzięki dużej zawartości alkalizujących minerałów.

Wspomaga wydalanie trucizn z ustroju, pobudza metabolizm (sprzyja utracie zbędnego tłuszczyku), pomaga utrzymać prawidłową florę w jelitach. Ponadto działanie tego preparatu uniemożliwia efekt yo-yo, ponieważ hamuje wtórne gromadzenie się tkanki tłuszczowej w organizmie.

Ocet jabłkowy obniża poziom glukozy we krwi dzięki czemu jest pomocny przy stanach cukrzycowych i przedcukrzycowych.

Jest ważny dla systemu nerwowego i układu krążenia, zwiększa poziom „dobrego” cholesterolu obniżając przy tym poziom trójglicerydów, opóźnia stwardnienie naczyń krwionośnych, a więc przeciwdziała procesom miażdżycowym, nadciśnieniu.

Ocet jabłkowy zapobiega zwapnieniu tętnic. Pod wpływem naturalnego kwasu octowego rozpuszczone zostają złogi wapnia. Jeżeli powtarzamy to codziennie, naczynia krwionośne pozostają wolne od wapiennych osadów. Doświadczenia osób, które regularnie piją ocet jabłkowy, wskazują na poprawę ich ukrwienia. Czują się one po pewnym czasie bardziej świeżo, sprawnie i mają więcej sił witalnych. Ich pamięć poprawia się, a zwykle zimne członki znów stają się ciepłe i sprawniejsze.

Zawiera witaminę E , uważaną za jeden z najsilniejszych przeciwutleniaczy, neutralizujących szkodliwe działania wolnych rodników, które mogą być przyczyną przedwczesnego starzenia się, zaburzeń systemu immunologicznego, chorób sercowo-naczyniowych, zaćmy i chorób onkologicznych.

Ocet jabłkowy neutralizuje szkodliwe działanie spożytego w nadmiarze białka. Przy niedoborze węglowodanów energii mięśniom dostarczają białka, dając przy tym odpady azotowe, które organizm musi wydalić. Nadmierne spożywanie białek jest toksyczne dla organizmu, powoduje powstawanie kamieni w nerkach i pęcherzu moczowym, a także czasami zawroty głowy pochodzenia usznego z osłabieniem słuchu i szumem w uszach, tzw. zespół Ménière’a.

Wpływa na poprawę stanu zdrowia osób chorujących na dolegliwości alergiczne, zapalenie stawów, grypę, dnę moczanową, pomaga w bólu gardła, leczy trądzikowe stany zapalne, łagodzi zgagę, poprawia samopoczucie u ludzi skarżących się na zespół chronicznego zmęczenia.

Wspomaga oczyszczanie skóry, wzrost włosów i paznokci. Dzięki regularnemu spożywaniu kwasu octowego możemy zachować młody wygląd.

Jedyny ocet jaki powinno się wykorzystywać do celów spożywczych to ten naturalnie fermentowany.

Ocet spirytusowy nie ma w sobie wartości odżywczych prawdziwego naturalnie fermentowanego octu, ma niszczące działanie na krwinki czerwone sprzyjając anemii, zakłóca procesy trawienne i zaburza proces prawidłowego przyswajania pokarmu, a także marskość wątroby, wrzodowe zapalenie jelita grubego (ostrzeżenie dla amatorów marynowanych ogórków, grzybków, kiszonych sałatek).

Przeciwwskazania

Ocet jabłkowy nie jest wskazany dla wrzodowców i przy zakazie stosowania produktów spożywczych kwaśnych. W takich przypadkach ewentualne dawkowanie produktu należy do decyzji lekarza.

Jak pić ocet jabłkowy?

Dorośli – 2 razy dziennie 2-4 łyżeczki octu jabłkowego z 2 łyżeczkami miodu na 1 szklankę ciepłej, przegotowanej wody.
Dzieci - 1 łyżeczka octu jabłkowego z 2 łyżeczkami miodu na 1/2 szklanki ciepłej, przegotowanej wody.

Miód dobrze jest rozpuścić wieczorem w wodzie, a ocet dodać dopiero rano. Taki napój wypijamy np. rano i wieczorem lub przed każdym posiłkiem.

Osoby z nadwagą powinny go pić 3 razy dziennie (2 łyżki octu na pół szklanki przegotowanej wody – na czczo, przed obiadem i przed snem).

Wskazane jest robienie przerw w spożywaniu octu raz na jakiś czas.

Ocet jabłkowy można również dodawać do dressingów zamiast soku z cytryny i polewać nim sałatki.

Literatura:„Na zdrowie, porady dr Górnickiej” – dr Jadwiga Górnicka

4 komentarzy

Odpowiedz na „AniaX