Naturalne leczenie Zalety zdrowotne warzyw

Kwas buraczany – na wzmocnienie odporności

kwas buraczany

Kwas z buraków szczególnie wzmacnia krew i cały organizm, reguluje perystaltykę jelit (pomocny przy zaparciach), jest bardzo dobrym napojem na odchudzanie. Polecany przy przeziębieniach, ogólnym osłabieniu oraz anemii. Odnawia florę bakteryjną jelit, jest cudownym probiotykiem, ułatwia usuwanie chorobotwórczych toksyn z organizmu (oczyszcza i odkwasza). Kwas buraczany polepsza przyswajalność składników odżywczych, zwiększa przyswajalność żelaza, dodając nam siły, energii i witalności.

Kwas buraczany obowiązkowy jest dla dzieci i dorosłych osłabionych po leczeniu antybiotykami!
Składniki:
  • 1 kg buraków
  • 2 l przegotowanej wody ostudzonej
  • 1 łyżeczka soli kamiennej / morskiej / himalajskiej
  • 3 ząbki czosnku

Dodatkowo możesz dodać ulubione przyprawy, warzywa, jeśli chcesz zmienić smak kiszonki:

  • marchewkę
  • pietruszkę
  • majeranek, jałowiec, rozmaryn, cząber, kolendra, ziele angielskie, liście laurowe lub inne zioła
  • skórkę chleba razowego na naturalnym zakwasie (opcjonalnie)
Wykonanie:

Buraki cienko obierz i pokrój w grubą kostkę lub plastry, wrzuć do garnka kamiennego lub do dużego słoja i zalej wodą wymieszaną z solą. Dodaj całe ząbki czosnku i ew. zawiniętą w gazę skórkę od chleba, która przyspiesza fermentację (kwas buraczany można też zrobić bez dodatku skórki).  Według uznania można do buraków dodać zioła do smaku typu: liść laurowy, ziele angielskie, majeranek itd. Pokrojone buraki poukładaj w kamionce lub słoju na zmianę z przyprawami.

Jeśli masz stary zakwas (z poprzedniego nastawu), to wlej 1-2 łyżki do słoja (nie dodawaj już skórki od chleba). Dodatek starego zakwasu przyspiesza fermentację – całość zaczyna „buzować” już na drugi dzień. Wersja bez starego zakwasu zacznie fermentować trochę później np. dopiero za 2-4 dni.

Naczynie przykryj lnianą ściereczką lub gazą i odstaw w ciepłe miejsce do fermentacji.
Mieszaj 1 x dziennie drewnianą łyżką.
Po 3 dniach wyjmij skórkę od chleba (jeśli została dodana), aby nie pleśniała.

Na początku kwas buraczany będzie mętny, a na powierzchni będzie tworzyła się piana, którą można łyżką ściągać. Pod koniec fermentacji kwas buraczany zacznie robić się przejrzysty, oraz będzie widać coraz mniej bąbelków. Jest to moment w którym można już myśleć o jego zlaniu do butelek, słoików. Warto najpierw spróbować jaki ma smak – jeśli kwasowość jest bardzo mała, poczekajmy jeszcze trochę.

Po 5-7 dni kwas jest gotowy. Jeśli na wierzchu pojawi się biały nalot (nie chodzi o pleśń, która może powstać, gdy w pomieszczeniu jest zbyt zimno i kiszenie nie przebiega prawidłowo) należy go zebrać łyżką, kwas odcedzić i przelać do szklanych butelek. Kwas buraczany można przechowywać w lodówce lub w innym chłodnym miejscu, nawet do kilku miesięcy.

Polecam na początku pić kwas buraczany wymieszany z dodatkiem ciepłej wody 1:1 rano na czczo (1/2 szklanki kwasu buraczanego i 1/2 szklanki wody), później można zwiększać ilość kwasu buraczanego.

Do pozostałych plastrów zakwaszonych buraków wraz z czosnkiem można dodać cieniutkie krążki słodkiej cebuli oraz tarte jabłko ze skórką, polać oliwą tłoczoną na zimno. Dosmakować pieprzem, sokiem z cytryny lub octem balsamicznym oraz orzechami włoskimi. Ta  surówka jest ciekawą przekąską, którą wraz z kromką razowca i porcją humusu, można zabrać w pudełku do pracy.

Kwas buraczany można też użyć do zup np. barszczu czerwonego, ale na sam koniec, bez gotowania.

Pozostaw komentarz