Woda

Jaką pić wodę?

Woda w szklance
Do wody należy odnosić się tak samo, jak do każdego innego produktu odżywiania, pamiętając o tym, że jest to jeden z ważniejszych nośników energii.
Woda z lodu (strukturyzowana)

W komórkach naszego organizmu woda znajduje się pod specjalną postacią, która zwana jest „strukturyzowana”. Każdy inny płyn, który przyjmujemy musi być przetworzony i oczyszczony do tej postaci. Tylko taka woda jest przenośnikiem energii. Po to, aby reakcje chemiczne i inne przebiegały w organizmie prawidłowo i w celu nadania wodzie niezbędnych właściwości, należy wydatkować określoną ilość energii. Uważa się, że 1 litr wody wymaga do 25 kcal do przekształcenia jej w formę strukturyzowaną. Informacja biologiczna – „pamięć wody” – zawarta jest w strukturach krystalicznych.

Najbardziej fizjologiczna dla organizmu jest woda zawarta w pokarmie roślinnym, sokach i owocach. Takie same właściwości posiada również woda topiona.

Woda wodociągowa, tak zwana „kranówka” o zniszczonej strukturze jest jedynie chaotycznym nagromadzeniem molekuł i aby zaczęła pracować w organizmie, niezbędnie należy jej nadać strukturyzowaną matrycę, przypominającą formę lodu. Ponadto, woda o zniszczonej strukturze umożliwia agregację i krystalizację molekuł wapnia, cholesterolu i innych związków, co sprzyja tworzeniu się kamieni w nerkach, w woreczku żółciowym, zwapnieniu naczyń krwionośnych i stawów.

Poprzez spożywanie ustrukturyzowanej, czyli żywej energetycznie, mającej budowę heksagonalną wody można wpływać na samoregulację procesów życiowych i samouzdrawianie.

Woda strukturyzowana jest to woda najkorzystniejsza dla człowieka, powstrzymuje proces starzenia się organizmu. Zmarszczki pojawiają się, wtedy gdy komórki naszego organizmu zaczynają wysychać. Jedną z podstawowych przyczyn tego jest utrata przez organizm zdolności przyswajania i przetwarzania wody, którą spożywamy.

Woda mineralna

Wiele osób ciągle pije i przygotowuje posiłki na wodzie mineralnej. Wody mineralne, w których znajdują się zarówno nieorganiczne, jak i organiczne sole, substancje aktywne biologicznie, dwutlenek węgla, przechodząc przez warstwę ziemi, naładowują się polami elektromagnetycznymi i innymi, dlatego też mają one swoje wskazania i przeciwwskazania.  W szeregu przypadków wody mineralne pomogą poprawić procesy metaboliczne, przywrócić równowagę kwasowo-zasadową, unormować funkcję przewodu pokarmowego itp. Równocześnie bezmyślne ich stosowanie może pogorszyć stan zdrowia, szczególnie przy długotrwałym przyjmowaniu. Niektóre z soli znajdujących się w wodzie mineralnej w ogóle nie są wydalane z organizmu. Mogą się gromadzić w mięśniach i stawach, powodując ich deformację.

Wodę mineralną można pić przez jakiś określony czas, w ciągu 2-4 tygodni, po czym należy koniecznie zrobić przerwę na 3-4 miesiące. Szczególnie niewskazane jest ciągłe picie wody mineralnej przez dzieci.

Woda krzemionkowa

Wodę krzemionkową tworzy samo życie. Według wskaźnika wodorowego i innych parametrów jest ona podobna do plazmy krwi i płynu międzykomórkowego. Woda krzemionkowa łączy w sobie smak i świeżość wody źródlanej z ujęć krzemionkowych, czystość i strukturę wody topionej (ze śniegu lub lodu) oraz bakteriobójcze właściwości wody srebrnej. Taką wodę ludzie pili ze źródeł i z naturalnych zbiorników wodnych czy też z krzemionkowych naczyń. Tradycja wykładania krzemieniem dna studni dotrwała i do naszych czasów.

Ta pospolita skała osadowa ma niezwykłe właściwości lecznicze. Woda krzemowa uśmierza ból zębów i goi rany, dlatego warto stosować ją do płukania jamy ustnej przy paradontozie. Krzem poprawi przemianę materii, zmniejsza poziom cukru we krwi, pomaga w leczeniu anginy i innych chorób.

W krzemionkowej wodzie następuje proces tworzenia się uporządkowanej wodnej struktury z elektryczną siatką ciekłych kryształów krzemu, który nie pozostawia w niej miejsca dla patogenów, mikroorganizmów niesymbiotycznych i obcych substancji chemicznych. Te obce domieszki wytrącają się z wody w formie osadu.

Według wniosków biochemików krzem jest ośmiokrotnie wykorzystywany w organizmie człowieka, uczestnicząc w różnych pośrednich reakcjach jako katalizator i przekaźnik energii podtrzymujący życie. Po ośmiokrotnym wykorzystaniu krzem jest wydalany. Jeżeli jego ilość w organizmie nie jest uzupełniana w pokarmie i w płynach, życie zamiera.

Czarny krzemień zachował się do naszych dni w pierwotnej postaci i przeniósł do naszych czasów „pamięć” o wodzie z dawnej epoki. Jest on w stanie przekazać wodzie homeopatyczne dawki związków dwutlenku krzemu i tym samym tworzyć warunki nieodzowne dla podtrzymywania zdrowych procesów życiowych.

Woda antyoksydacyjna – nasycona wodorem

Nazwana przez noblistę Alberta Szent Gyorgiy „paliwem życia” z uwagi na swoje niezwykłe efektywne  właściwości redukowania wolnych rodników i tym samym ochrony komórek organizmu przed destrukcją, występującą podczas stresu oksydacyjnego – głównego sprawcy starzenia i chorób cywilizacyjnych.

Obecność aktywnego wodoru i ujemny potencjał redox (ORP – Oxidation Reduction Potential), równoznaczny z potencjałem płynów ustrojowych człowieka, powoduje, że jest ona jedną z najlepszych wód pitnych dostępnych dzisiaj na rynku. Dla zachowania dobrego zdrowia w obecnie panujących warunkach na Ziemi, woda z aktywnym wodorem jest dla człowieka najlepszym rozwiązaniem!

Potencjał redox – co to znaczy?

Zdrowie każdego człowieka zależy od wielu czynników, jednym z nich jest równowaga wskaźnika redox, czyli utrzymanie podobnego poziomu pomiędzy procesami utleniania (oksydacji) oraz redukcji (antyoksydacji). Jeśli równowaga ta nie zostanie zachowana organizm zaczyna chorować. Potencjał redox jest wskaźnikiem jakości wody, który mierzy się jonometrem w miliwoltach (mV).

Potencjał redox, to wartość charakteryzująca tendencję danego utleniacza do przyłączania elektronów, a reduktora do ich oddawania. Potencjał redox (potencjał utleniania-redukcji) jest miarą zdolności do oddawania i przyjmowania elektronów.

Woda posiadająca dodatni potencjał ORP (woda poddana oksydacji) jest utleniaczem, kradnie elektrony utleniając różne związki.
Im bardziej dodatni potencjał redox, tym woda ma większe własności utleniające
, tym więcej zawiera wolnych rodników i tym bardziej jest szkodliwa dla zdrowia.

Woda posiadająca ujemny potencjał ORP (woda poddana redukcji) jest antyutleniaczem eliminującym wolne rodniki, gdyż posiada dużą ilość wolnych elektronów.
Im bardziej ujemny potencjał redox, tym woda ma większe własności redukujące, tym większe posiada własności prozdrowotne.

Zbyt mała ilość ujemnych jonów wodoru (H-) w komórce powoduje między innymi nagromadzenie toksycznych substancji i wolnych rodników, a w konsekwencji jest przyczyną przedwczesnego starzenia się i powstania po pewnym czasie różnych chorób. Proces eliminacji wolnych rodników rozpoczyna się z chwilą dostania się aktywnego wodoru do organizmu, czyli natychmiast po wypiciu wody antyoksydacyjnej.

Woda kranowa oraz popularne wody butelkowe przedstawiają wartość redox powyżej 200mV. Poniżej 200mV, w tym ujemne, wskazują już na cechy redukujące, czyli stają się antyutleniaczami. Wody uzdrawiające, przedstawiające z pozoru zwyczajne składy, swe wyjątkowe i lecznicze właściwości zawdzięczają właśnie zdolnościom do redukcji wolnych rodników. Zawierają one duże ilości aktywnego wodoru, skutecznie eliminującego rodniki tlenowe.

Wspólną cechą wszystkich źródeł znajdujących się w miejscach cudownych np. Lurdes we Francji, Nordenau w Niemczech, Tlacote w Meksyku jest woda zawierająca aktywy wodór, który posiada zdolność redukcji wolnych rodników. Ze względu na zbawienne działanie na nasz organizm nazywa się ją wodą uzdrawiającą.

Japończycy zajmujący się przed laty fenomenem uzdrawiającej wody z Tlacote w Meksyku czy w innych źródłach, po wielu latach badań stwierdzili, że elementem, który łączy wszystkie wody uzdrawiające, tym który nadaje im uzdrawiający charakter jest właśnie aktywny wodór. To tylko oczywiście część prawdy – tej naukowej, bo ta rzeczywista, głębsza, w kanonach żadnej nauki się nie mieści, aczkolwiek fizyka kwantowa uchyliła nieco drzwi do zrozumienia a może nawet poznania tej prawdy.

Badania kliniczne przeprowadzone w latach 1985-2000 przez Dr Hidemitsu Hayashi oraz Dr Muneori Kawamura, stosujących wodę z aktywnym wodorem wykazały bardzo dużą efektywność tej wody w leczeniu takich chorób jak: cukrzyca, stopa cukrzycowa, hypercholesterolenia -„wysoki cholesterol”, choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze, astma, reumatyzm, dna moczanowa, choroba Crohna, zespół Behceta, choroby skóry związane z ubytkiem kolagenu, niektóre choroby serca, wrzody, zaburzenia odporności immunologicznej, SLE, nowotwory, chroniczne zaparcia, biegunka, hiperbilirubinemia noworodków, HIV, alergie, katarakta.

źródło: Heartspring.net

1 komentarz

Pozostaw komentarz